Dieta Andersona

Założenia diety Andersona:
Opracował ją dietetyk z uniwersytetu w Los Angeles, Henry L. N. Anderson. Jest to również jedna z diet nie łączenia. Jej zwolennicy twierdzą, że przyczyną tycia jest nieprawidłowo zestawiony jadłospis. Trzeba jednak w niewielkim stopniu wieczorem pilnować liczby kalorii, a także przestrzegać pewnych reguł.

Od północy do 12.00 - wolno jeść tylko owoce i pić soki owocowe (wyciśnięte z owoców).

Od godz. 12.00 do 16.00 - w południe wypijamy sok warzywny. Około 30 minut później można zacząć jeść sałatki warzywne, których podstawą ma być sałata. Zakazane są wszelkie sosy, także na bazie jogurtu czy oliwy z oliwek.

Od godz. 16.00 do 20.00 - można jeść wszystko, pamiętając, że nie wolno łączyć białek z węglowodanami (np. mięsa, ryb i serów z ziemniakami, kaszą, pieczywem i makaronem). Po zjedzeniu owoców należy odczekać 30 minut do następnego posiłku. Ostatni posiłek należy zjeść przed 20.00.

Trzeba również pamiętać o następujących sprawach: jemy wówczas, gdy jesteśmy głodni, wykluczona jest kawa, herbata, alkohol, woda gazowana i kupowane soki, nie pijemy bezpośrednio przed, w trakcie i zaraz po posiłku.

Przykład diety Andersona:
Od północy do 12.00:
Sok jabłkowy, banany, dojrzałe gruszki, winogrona.

Od godz. 12.00 do 16.00:
Sok z marchwi, sałata z pomidorami i cebulą, migdały.

Od godz. 16.00 do 20.00:
Pieczone ziemniaki, zielony groszek, chude mięso z sałatą i warzywami.