| Oliwa z oliwek |
|
|
|
| Poniedziałek, 29 Grudzień 2008 00:10 | |||
Oliwa z oliwek Drzewa oliwne były uprawiane od czasów starożytnych. Pierwsze uprawy powstały we wschodniej części regionu śródziemnomorskiego. Największym producentem oliwy z oliwek w tamtych czasach była Grecja. Grecy następnie założyli uprawy w starożytnej Italii, a ci następnie w Prowansji i na Półwyspie Iberyjskim. Pomimo, że nie znano jeszcze wtedy składu chemicznego oliwy z oliwek, bardzo ją ceniono. Używana była do namaszczania, jako kosmetyk,
ale również w codziennej kuchni. Jej walory lecznicze doceniali już wtedy sławni medycy, jak np. Hipokrates. W okresie średniowiecza oliwa z oliwek była już popularna w całej Europie, ale na jej spożywanie mogli sobie pozwolić jedynie najbogatsi. Do Polski oliwa trafiła wraz z nadejściem chrześcijaństwa, ale nie była jedzona, służyła jedynie podczas liturgii w kościele. Do Ameryki drzewa oliwne przypłynęły na hiszpańskich statkach. Oliwki rosną na wiecznie zielonych drzewach, osiągających wysokość 10-20 m. Drzewo rośnie powoli, zaczyna owocować po ok. 10 latach, ale za to może żyć aż 1000 lat. Technika zbioru oliwek prawie nie zmieniła się od tysięcy lat - zbiera się ręcznie. Drzewa zakwitają na początku maja, a zbiór owoców zaczyna się pod koniec września - oliwki są wówczas zielone, gorzkie w smaku i szybko się psują, a kończy w lutym, kiedy oliwki są już dojrzałe i mają ciemną fioletową lub czarną skórkę. Proces produkcji jest wieloetapowy, ważne jest aby rozpoczął się najpóźniej po 24 godzinach od zbioru, ze względu na możliwość fermentacji. Tłocząc w prasach zmiażdżony uprzednio miąższ (całe oliwki wraz z pestkami) wyciska się z niego sok, który następnie poprzez wirowanie rozdzielony jest na czystą oliwę, wodę i zanieczyszczenia. Oliwa z oliwek ma całą gamę odcieni od żółtego do ciemno-zielonego, w zależności od odmiany oliwek i terminu zbioru. O klasyfikacji pozyskanej w procesie produkcyjnym oliwy i przynależności do poszczególnych grup jakości decydują jej cechy organoleptyczne i kwasowość (ilość kwasu olejowego w gramach na 100 gram oliwy z oliwek). Ze względu na sposób uzyskiwania oliwy z oliwek i jakość klasyfikujemy ją następująco:- Extra vergine (ekstra oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia) - oliwa uzyskana z tłoczenia świeżych oliwek, w temperaturze nieprzekraczającej 25ºC w ciągu 24 godzin po zbiorach i nie podlegająca żadnym procesom chemicznym, czyli jest to 100% oliwy z oliwek. Cechy oliwy z oliwek extra vergine, takie jak smak, kolor, zapach czy gęstość, zależą bezpośrednio od rodzaju oliwek, z jakich została wytłoczona. Oliwa extra vergine posiada kwasowość poniżej 0,8%. Zalecana do stosowania na surowo (do sałatek, dodawana przed podaniem potrawy na stół). - Olive oil (oliwa z oliwek zawierająca rafinowaną oliwę z oliwek i oliwę z oliwek pierwszego tłoczenia) - oliwa otrzymywana w wyniku chemicznej rafinacji oliwy, która nie może być sklasyfikowana jako extra vergine, ze względu na jej niską jakość. W czasie rafinacji zostaje pozbawiona smaku, woni i koloru, przez co staje się zupełnie neutralna. Niewielka ilość oliwy z pierwszego tłoczenia zostaje dodana pod koniec procesu rafinacji. Zalecana do wszystkich potraw, sałatek, do smażenia, gotowania. - Olive di sansa lub Olive pomace oil (oliwa z wytłoczyn z oliwek) - oliwa uzyskiwana przy użyciu substancji chemicznych z masy pozostałej z tłoczenia oliwek, tzw. wytłoków oliwnych. Masa ta zawiera niewielką ilość oliwy, która jest ekstrahowana za pomocą rozpuszczalników w procesie winteryzacji. Następnie uzyskana oliwa podlega rafinacji. Jest to najniższej jakości oliwa dopuszczona do konsumpcji. Zalecana jedynie do smażenia, gotowania. Tylko oliwa z pierwszego tłoczenia (Extra vergine) spożywana na surowo działa profilaktycznie na nasze zdrowie, jest bogata w witaminy i minerały. Jest źródłem witaminy E, A, D i K, i przeciwutleniaczy. Obecność kwasu oleinowego wpływa znacząco na wzrost stężenia dobrego cholesterolu (HDL) i na obniżenie stężenia złego cholesterolu (LDL), który jest przyczyną chorób serca. Istnieje również wiele innych korzyści wynikających ze spożywania oliwy z oliwek: pomaga przeciwdziałać nowotworom i miażdżycy, wspomaga działanie trzustki, zapobiega powstawaniu wrzodów i nieżytów żołądka, wpływa ochronnie i wzmacniająco na naskórek, pomaga przy stwardnieniu tętnic, kamicy żółciowej, w zaparciach, nieżycie i owrzodzeniu żołądka, a także zapobiega tworzeniu się wolnych rodników, reguluje przemianę materii i obniża ciśnienie krwi, wspomaga wchłanianie wapnia i mineralizację kości , wzmacnia system odpornościowy, opóźnia procesy starzenia, ma działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. Oliwa z oliwek Extra vergine jest produktem naturalnym, który z czasem traci swoje właściwości, dlatego nie należy jej spożywać po upływie daty ważności. Oliwę należy przechowywać w szczelnie zamkniętej, najlepiej ciemnej butelce, w temperaturze pokojowej (15-20ºC), z dala od źródeł światła i wilgoci.
|


Brokuły to jednoroczne rośliny z rodziny krzyżowych. Pochodzą z regionu Morza Śródziemnego (Cypr) i były znane już w czasach starożytnych. Brokuły stały się popularne i modne po 1920 roku, kiedy to w Stanach Zjednoczonych zaczęto je reklamować jako "wysokowartościowy produkt o niebanalnym smaku". Brokuły, znane też jako zielony kalafior lub kapusta szparagowa są krewniakami kalafiora i stają się w naszym kraju coraz bardziej
W diecie osoby z cukrzycą szczególnie ważna jest ścisła regulacja ilości węglowodanów. Stosowanie wymienników węglowodanowych zwanych też jednostkami chlebowymi ułatwia układanie całodziennej diety. Pozwala zastępować określone ilości jednego produktu odpowiednią ilością innego, dostarczając jednak tą samą ilość węglowodanów. Jeden wymiennik węglowodanowy (1 WW) to ilość produktu w gramach zawierająca 10 g węglowodanów 





Drzewa oliwne były uprawiane od czasów starożytnych. Pierwsze uprawy powstały we wschodniej części regionu śródziemnomorskiego. Największym producentem oliwy z oliwek w tamtych czasach była Grecja. Grecy następnie założyli uprawy w starożytnej Italii, a ci następnie w Prowansji i na Półwyspie Iberyjskim. Pomimo, że nie znano jeszcze wtedy składu chemicznego oliwy z oliwek, bardzo ją ceniono. Używana była do namaszczania, jako kosmetyk,
ale również w codziennej kuchni. Jej walory lecznicze doceniali już wtedy sławni medycy, jak np. Hipokrates. W okresie średniowiecza oliwa z oliwek była już popularna w całej Europie, ale na jej spożywanie mogli sobie pozwolić jedynie najbogatsi. Do Polski oliwa trafiła wraz z nadejściem chrześcijaństwa, ale nie była jedzona, służyła jedynie podczas liturgii w kościele. Do Ameryki drzewa oliwne przypłynęły na hiszpańskich statkach. Oliwki rosną na wiecznie zielonych drzewach, osiągających wysokość 10-20 m. Drzewo rośnie powoli, zaczyna owocować po ok. 10 latach, ale za to może żyć aż 1000 lat. Technika zbioru oliwek prawie nie zmieniła się od tysięcy lat - zbiera się ręcznie. Drzewa zakwitają na początku maja, a zbiór owoców zaczyna się pod koniec września - oliwki są wówczas zielone, gorzkie w smaku i szybko się psują, a kończy w lutym, kiedy oliwki są już dojrzałe i mają ciemną fioletową lub czarną skórkę. Proces produkcji jest wieloetapowy, ważne jest aby rozpoczął się najpóźniej po 24 godzinach od zbioru, ze względu na możliwość fermentacji. Tłocząc w prasach zmiażdżony uprzednio miąższ (całe oliwki wraz z pestkami) wyciska się z niego sok, który następnie poprzez wirowanie rozdzielony jest na czystą oliwę, wodę i zanieczyszczenia. Oliwa z oliwek ma całą gamę odcieni od żółtego do ciemno-zielonego, w zależności od odmiany oliwek i terminu zbioru. O klasyfikacji pozyskanej w procesie produkcyjnym oliwy i przynależności do poszczególnych grup jakości decydują jej cechy organoleptyczne i kwasowość (ilość kwasu olejowego w gramach na 100 gram oliwy z oliwek). Ze względu na sposób uzyskiwania oliwy z oliwek i jakość klasyfikujemy ją następująco: