Dzisiaj jest: Środa, 22.05.2019 Imieniny: Julii i Heleny



Ilość przepisów kulinarnych w serwisie: 5844

Kmin rzymski (kumin) - charakterystyka, właściwości zdrowotne, zastosowanie w kuchni


07.03.2019
Rozmiar tekstu: AAA
PDFDrukuj


Kmin rzymski (kumin) - charakterystyka, właściwości zdrowotne, zastosowanie w kuchni


   Kmin rzymski (kumin) trafił do Europy z Egiptu jako przyprawa o wyjątkowych właściwościach aromatycznych i leczniczych. Kumin jest bardzo popularny w kuchni śródziemnomorskiej, arabskiej, hinduskiej i meksykańskiej. Kumin charakteryzuje się pikantnym posmakiem z nutą cytrusową.

   Kmin rzymski znany jest też pod takimi nazwami jak: kumin, kmin egipski oraz kmin pluskwi. Roślina należy do rodziny selerowatych, nie występuje obecnie w stanie dzikim, można ją spotkać wyłącznie w uprawach. Na większą skalę kumin uprawiany jest w Indiach, Meksyku, Chile, Afryce Północnej, Bliskim Wschodzie i w Chinach. Kmin rzymski bywa mylony z kminkiem. Rośliny są do siebie nieco podobne, jednak kmin rzymski jest nieporównywalnie intensywniejszy zarówno w aromacie, jak i w smaku. W handlu przyprawa jest dostępna w formie ziarenek oraz zmielonej - brązowo-zielonego proszku.





Wartości odżywcze kminu rzymskiego

   W 100 g kuminu znajduje się 375 kalorii (kcal), w tym 17,81 g białka, 22,27 g tłuszczów i 44,24 g węglowodanów. Zawartość błonnika sięga 10,5 g. Kumin jest bogaty w fosfor, potas, wapń, żelazo (niehemowe), magnez, cynk, mangan, miedź i selen. Przyprawa jest też źródłem fitosteroli. Oprócz sporej dawki witamin A i E kmin rzymski zawiera witaminę B1, B2, niacynę (B3) i witaminę B6.



Właściwości zdrowotne kminu rzymskiego

   Kmin rzymski pomaga również obniżyć poziom złego cholesterolu LDL, zwiększyć poziom dobrego cholesterolu HDL, a także zmniejszyć zawartość trójglicerydów we krwi. Za prozdrowotne właściwości kminu rzymskiego odpowiadają naturalne substancje znajdujące się w ziarnach tej przyprawy.

   Kmin rzymski skutecznie łagodzi zaburzenia trawienne, stymuluje wydzielanie enzymów przez trzustkę oraz stymuluje wydzielanie żółci i enzymów trawiennych, które są odpowiedzialne za trawienie pokarmu. Za żółciopędne właściwości kuminu odpowiada tymol. Naturalne związki zawarte w tej przyprawie pobudzają soki trawienne, więc organizm szybko i sprawnie trawi ciężkostrawne potrawy. Kuminaldehyd i kuminol są zaś substancjami zwiększającymi wydzielanie insuliny, co powoduje, że spożywanie kuminu przyczynia się do zmniejszenia poziomu glukozy we krwi.

   Kmin rzymski dzięki obecności aromatycznych olejków eterycznych posiada właściwości wykrztuśne, polegające na rozrzedzeniu flegmy w drogach oddechowych i ułatwienie jej wyeliminowania podczas kaszlnięcia. Stosowanie kuminu jest zatem polecany w przebiegu stanów zapalnych dróg oddechowych oraz w przebiegu astmy.

   Kumin może mieć korzystny wpływ na redukcję masy ciała. Przeprowadzono kilka badań, w którym zauważono właściwości odchudzające.



Kmin rzymski a skóra

   Olejki eteryczne i aldehyd zawarty w kuminie posiadają właściwości przeciwbakteryjne. Hamują one wzrost bakterii np. Escherichia coli czy Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty). Poprzez działanie antybakteryjne olejki i aldehyd zapobiegają infekcjom. Podkreślenia wymaga jednak, że stosowanie olejku eterycznego bezpośrednio na skórę powoduje zwiększenie wrażliwości skóry na działanie promieni UV, a także może powodować podrażnienia skóry.



Kulinarne zastosowanie kminu rzymskiego

   Kumin jest znany głównie jako aromatyczna przyprawa o pikantnym, lekko gorzkim smaku. Kumin jest stosowany jako przyprawa w formie ziaren i w zmielonej postaci. Znajduje zastosowanie przede wszystkim w tradycjach kulinarnych krajów, w których jest uprawiana na szeroką skalę (Indie, Meksyk, Chiny). Kmin rzymski może być składnikiem mieszanek przypraw, np. garam masala oraz curry. Kumin stanowi również ważny dodatek do takich egzotycznych dań, jak chociażby pilaw, arabski hummus lub meksykańskie chili con carne. Kmin dodawany jest też do kebaba wołowego. Kumin poprawia smak mięsa i ryb, zup i gulaszów, a także ciast i chleba. Kmin może być dodawany do sosu pomidorowego, marynaty i dań przyrządzonych na bazie nasion strączkowych. Spożywczy olej z kminu rzymskiego pozyskiwany w drodze destylacji z parą służy do aromatyzowania innych przypraw, deserów, a także napojów. Niemcy używają nasion kuminu do przyrządzenia likieru. Francuzi stosują tę przyprawę podczas produkcji sera Leyden i pieczenia tradycyjnych chlebów.

   Chcąc zwiększyć intensywność smaku przyprawy, warto kupić ziarenka kuminu i uprażyć je na suchej patelni lub zmielić. Starty kumin bardzo szybko ulega wietrzeniu. Stosując kumin należy zachować ostrożność i umiar, ponieważ jego intensywny aromat i smak może zdominować inne walory smakowe potrawy. Kmin rzymski nadaje potrawie smak i ostrość.



Uwaga! Przyprawa nie dla każdego

   Nie każdy konsument może jednak spożywać kmin rzymski. U niektórych osób kumin wywołuje skórne objawy alergii, a także alergiczne reakcje oddechowe. Osoby, które zażywają leki przeciwgrzybicze, antybiotyki oraz leki przeciwzapalne i preparaty obniżające poziom cholesterolu również nie powinny stosować kuminu. Przyprawa może wchodzić w interakcje z lekami, zaburzając ich prawidłowe działanie.




Oceń artykuł:

Średnia ocena: 5.00 Ocen: 2

SONDA


Jaka jest Twoja ulubiona sałatka?


Archiwum sond »

NOWOŚCI PRODUKTOWE

Soki w technologii HPP Soki w technologii HPP

Producent: Victoria Cymes


Producent świeżych soków - firma Victoria Cymes jako pierwsza na polskim rynku wprowadziła technologię HPP (High Pressure Processing) do utrwalania soków tłoczonych na zimno. Soki utrwalane w tej technologi

WIĘCEJ



NOWOŚCI PRODUKTOWE

NOWOŚCI WYDAWNICZE

Co jeść, by pozbyć się objawów Hashimoto Co jeść, by pozbyć się objawów Hashimoto

Izabella Wentz

Wydawnictwo: Otwarte


Przepisy i plany żywieniowe, które pozwolą ci odzyskać kontrolę nad zdrowiem tarczycy. Autoimmunologiczna choroba tarczycy może być efektem infekcji, niedoboru składników odżywczych i jedze

WIĘCEJ



NOWOŚCI WYDAWNICZE