Dzisiaj jest: Wtorek, 19.11.2019 Imieniny: Elżbiety i Seweryna



Ilość przepisów kulinarnych w serwisie: 5850

Rafinowany cukier, syrop glukozowo-fruktozowy, czy aspartam - co jest bardziej szkodliwe?


13.03.2016
Rozmiar tekstu: AAA
PDFDrukuj


Rafinowany cukier, syrop glukozowo-fruktozowy, czy aspartam - co jest bardziej szkodliwe?


   Słodki smak jest ulubionym smakiem i to nie tylko dzieci. Dlatego też w celu poprawy walorów smakowych artykułów żywnościowych dodaje się rafinowany cukier i inne składniki o podobnych "słodkich" właściwościach, na przykład syrop glukozowo-fruktozowy i aspartam.

   Kiedy dietetycy spopularyzowali tezę, że cukier to "biała śmierć", podobnie jak sól czy biała mąka, część producentów przerzuciła się na aspartam. Jak się później okazało cudowny substytut rafinowanego cukru nie jest tak zdrowy, jak wskazywały badania, na podstawie których dopuszczono go do obrotu. Dziś już nie do końca wiadomo, co jest gorsze - rafinowany cukier, syrop glukozowo-fruktozowy, czy aspartam.





Rafinowany cukier

   Rafinowany cukier jest pozbawiony witamin i substancji mineralnych. Dietetycy często określają go mianem pustych kalorii. W toku przemian rafinowanego cukru dochodzi do powstania związków, do których należą cukry zawierające 5 atomów węgla oraz kwas pirogronowy. Ostatni z wymienionych składników gromadzi się w mózgu i systemie nerwowym. Z kolei cukry zawierające po 5 atomów węgla kumulują się w czerwonych krwinkach zakłócając oddychanie komórek. Ten proces daje początek chorobom degeneracyjnym.

   Cukier rafinowany nie zawiera naturalnych substancji mineralnych obecnych w korzeniach buraków cukrowych czy też w trzcinie cukrowej. Według dietetyków jest to najgorszy składnik pożywienia, ponieważ prowadzi on do wypłukiwania z organizmu cennych witamin i substancji mineralnych. Mikro- i makroelementy są potrzebne do detoksykacji i eliminacji toksyn. Cukier rafinowany zaburza równowagę kwasowo-zasadową - sód, potas, magnez i wapń są wykorzystywane w przemianach biochemicznych, które mają na celu jej przywrócenie. Codzienne spożywanie omawianego składnika prowadzi do wytworzenia stałego stanu nadmiernego zakwaszenia.

   Nadmiar rafinowanego cukru w diecie wpływa negatywnie na każdy narząd wewnętrzny. Początkowo glikogen jest magazynowany w wątrobie, niemniej codzienne dostarczanie porcji tego składnika prowadzi do szybkiego wypełnienia dostępnej "przestrzeni magazynowej". W takiej sytuacji nadmiar glikogenu powraca do krwi w postaci kwasów tłuszczowych. Zostają one następnie przeniesione do innych części ciała i magazynowane w postaci tkanki tłuszczowej. W dalszym procesie gromadzenia tłuszczów kwasy tłuszczowe odprowadza się do aktywnych narządów, w tym do serca i nerek. Powoduje to ich osłabienie i zaburzenia ciśnienie krwi.

   Z powodu długotrwałego spożywania codziennie nadmiernych ilości rafinowanego cukru dochodzi do uszkodzenia parasympatycznego układu nerwowego. Podlegające mu narządy stają się mniej aktywne. Zmienia się jakość czerwonych krwinek. Dochodzi do wystąpienia nadmiernej ilości białych ciałek krwi oraz spowolnienia procesu tworzenia tkanek.

   Nadmiar rafinowanego cukru w diecie ma niekorzystny wpływ na pracę mózgu. Kwas glutaminowy znajdujący się w wielu roślinach oraz witaminy z grupy B wytwarzane przez florę jelitową są niezbędne do jego funkcjonowania. Wspomniane witaminy są potrzebne do podziału kwasu glutaminowego na jednostki wykorzystywane przez mózg. Cukier rafinowany pośrednio niszczy florę jelitową, co zwiększa ryzyko występowania niedoboru witamin z grupy B. Efektem negatywnego działania cukru na mózg jest między innymi senność oraz zmniejszenie zdolności oceny i umiejętności zapamiętywania.



Syrop glukozowo-fruktozowy

   Syrop glukozowo-fruktozowy jest substytutem cukru produkowanego z buraków i trzciny cukrowej. Początkowo produkowano go ze skrobi ziemniaczanej. Współcześnie do jego produkcji wykorzystuje się kukurydzę, w tym bardzo często tę modyfikowaną genetycznie. Omawiany składnik jest bardzo często określany skrótem HFSC (High Fructose Corn Syrup). Syrop glukozowo-fruktozowy stał się popularny w połowie lat 60. jako tańszy zamiennik cukru. Roztwór zawiera 55% fruktozy, 42% glukozy i 3% wyższych sacharydów.

   Producenci chętnie dodają go do żywności, ponieważ w odróżnieniu od cukru nie wymaga uprzedniego rozpuszczania. Poza tym, bardzo dobrze komponuje się on z napojami, nie ulega silnej krystalizacji i charakteryzuje się niską lepkością. HFSC nie jest podatny na rozwój bakterii. Posiada on słodszy smak dzięki wysokiej zawartości fruktozy, a tym samym można dodać go mniej, aby uzyskać odpowiednie walory smakowe.

   Syrop glukozowo-fruktozowy stał się bardzo popularny zwłaszcza w sektorze żywności typu "fit".  Obecnie dodaje się go często także do mlecznych przetworów, napojów owocowych, energetyzujących i izotonicznych, rybnych konserw i sałatek, a także płatków śniadaniowychbatoników.

   Wysokie spożycie fruktozy pod postacią syropu glukozowo-fruktozowego prowadzi do zaburzeń gospodarki lipidowej, rozwoju insulinooporności oraz nadciśnienia tętniczego. Sprzyja to nadwadze i otyłości. Niekorzystne oddziaływanie fruktozy na organizm wynika między innymi stąd, że jedynym organem zdolnym do jej metabolizmu jest wątroba. Nadmiar glukozy prowadzi do wzrostu stężenia trójglicerydów we krwi. Taki stan sprzyja rozwojowi chorób serca i układu krążenia.



Aspartam

   Aspartam jest substytutem cukru - sztucznym słodzikiem nie powodującym podniesienia poziomu glukozy we krwi. Może być on stosowany przez osoby chorujące na cukrzycę. Smak słodzika jest o około 200 razy bardziej słodszy niż cukier. Zamiennik zawiera bardzo mało kalorii. W skład aspartamu wchodzą trzy substancje chemiczne, takie jak kwas asparaginowy, ester metylowy i fenyloalanina. Ester metylowy będący naturalnym składnikiem owoców przekształca się w metanol po spożyciu. Pozostałe składniki występują naturalnie w żywności jako aminokwasy.

   Wymienione komponenty są obecne w produktach spożywczych w połączeniu z pektyną lub proteinami. Nie są one oddzielane podczas trawienia, dlatego pozostają nieszkodliwe dla organizmu. Niemniej w efekcie strawienia aspartamu dochodzi do powstawania w jelicie cienkich wolnych form wymienionych wyżej trzech składników, które w takiej postaci są szkodliwe dla zdrowia.

   Kwas asparaginowy obejmuje około 40% składu substytutu cukru. Powstaje z niego asparaginian pełniący rolę neuroprzekaźnika. Substancja umożliwia przepływ informacji między komórkami nerwowymi w mózgu. Zwiększone spożycie kwasu asparaginowego może doprowadzić do obumierania komórek nerwowych. Wysokie stężenie neuroprzekaźników prowadzi do nadmiernego pobudzenia tych struktur, a tym samym ich śmierć.

   Fenyloalanina obejmuje około 50% aspartamu, jest ona aminokwasem egzogennym. Musi być ona dostarczana wraz z pokarmem. Spożywanie aspartamu zwłaszcza z węglowodanami prowadzi do znaczącego podniesienia stężenia fenyloalaniny w mózgu. Wpływa to z kolei na zwiększenie poziomu noradrenaliny. Zaburzenie równowagi między noradrenaliną a serotoniną prowadzi do zmniejszenia ilości drugiego z hormonów. Niski poziom serotoniny sprzyja zaburzeniom emocjonalnym, takim jak zmiany nastroju, ataki paniki i depresja.

   Alkohol metylowy obejmuje 10% aspartamu. Metanol zostaje zmetabolizowany w organizmie do kwasu mrówkowego i formaldehydu, który jest trucizną mogącą doprowadzić nawet do śmierci. Wśród objawów zatrucia metanolem można wymienić nudności i wymioty, bóle i zawroty głowy, a także dreszcze, zaniki pamięci, szumy w uszach oraz bóle i drętwienie kończyn. Towarzyszą temu zaburzenia widzenia. Metanol jest uwalniany z aspartamu w jelicie cienkim pod wpływem działania chymotrypsyny na grupę metylową aspartamu. Jeżeli aspartam jest podgrzany do temperatury wynoszącej ponad 30 stopni Celsjusza dochodzi do uwolnienia alkoholu metylowego w produkcie. Podobne zjawisko występuje w przypadku źle przechowywanych produktach. Stąd też nie wolno podgrzewać żywności, która zawiera ten substytut cukru.

   Produktem ubocznym metabolizmu aspartamu jest dwuketopiperazyna określana skrótowo DKP. Wspomniana substancja powstaje w konsekwencji długotrwałego przechowywania płynnych produktów, które zawierają substytut cukru. DKP może wpływać na rozwój nowotworów mózgu.

   Aspartam wchodzi w skład około 5000 produktów spożywczych, takich jak galaretki, jogurty, płatki śniadaniowe, gumy do żucia, napoje i soki owocowe oraz mleczne i kawowe napoje. Substytut cukru wchodzi też w skład napojów dietetycznych, multiwitamin i leków oraz popularnych słodzików. Na etykietach produktów spożywczych aspartam widnieje pod symbolem E951, albo po prostu producent wskazuje, że produkt zawiera źródło fenyloalaniny. Na niektórych opakowaniach jest umieszczana słowna nazwa tego substytutu.



Podsumowanie

   Za miernik szkodliwości należy przyjąć ilość negatywnych skutków częstego i regularnego spożywania porcji każdego z opisanych wyżej składników artykułów żywnościowych. Pod tym względem najbardziej szkodliwy jest rafinowany cukier.

   Zarówno cukier rafinowany, jak i syrop glukozowo-fruktozowy sprzyjają nadwadze i otyłości oraz chorobom układu krążenia. Ponadto, syrop glukozowo-fruktozowy może przyczynić się do rozwoju insulinooporności oraz zaburzeń gospodarki lipidowej. Zarówno cukier rafinowany, jak i aspartam podczas procesu trawienia zamieniają się w toksyczne metabolity. Niemniej szkodliwość aspartamu występuje na innych polach. Zamiennik cukru sprzyja obumieraniu komórek nerwowych i zaburzeniom emocjonalnym oraz zwiększa ryzyko zatrucia metanolem i rozwoju nowotworów.

   Cukier rafinowany poza wymienionymi wyżej skutkami przyczynia się do niszczenia flory jelitowej i zmiany jakości czerwonych krwinek. Poza tym, wypłukuje on witaminy i minerały oraz może powodować uszkodzenie parasympatycznego układu nerwowego. Cukier rafinowany znacznie utrudnia przyswajanie wiedzy, ponieważ powoduje senność oraz zmniejsza zdolność oceny i umiejętność zapamiętywania.




Oceń artykuł:

Średnia ocena: 5.00 Ocen: 5


NOWOŚCI PRODUKTOWE

Soki w technologii HPP Soki w technologii HPP

Producent: Victoria Cymes


Producent świeżych soków - firma Victoria Cymes jako pierwsza na polskim rynku wprowadziła technologię HPP (High Pressure Processing) do utrwalania soków tłoczonych na zimno. Soki utrwalane w tej technologi

WIĘCEJ



NOWOŚCI PRODUKTOWE

NOWOŚCI WYDAWNICZE

Tłuszcz leczy, cukier zabija Tłuszcz leczy, cukier zabija

Bruce Fife

Wydawnictwo: Vital


Zastąpienie tłuszczu w diecie rafinowanymi węglowodanami w ciągu ostatnich 40 lat doprowadziło do dramatycznego pogorszenia zdrowia całego społeczeństwa. Najpopularniejszy autor propagujący

WIĘCEJ



NOWOŚCI WYDAWNICZE