Dzisiaj jest: Niedziela, 15.12.2019 Imieniny: Celiny i Waleriana



Ilość przepisów kulinarnych w serwisie: 5850

Zanieczyszczenia chemiczne żywności


12.11.2019
Rozmiar tekstu: AAA
PDFDrukuj


Zanieczyszczenia chemiczne żywności


   Zanieczyszczeniem żywności nazywamy każdą, niedodaną celowo substancję, która występuje w żywności jako pozostałość preparatów stosowanych w uprawie roślin lub hodowli zwierząt. Są to przede wszystkim związki, które dostać się mogą do żywności w skutek nieprawidłowych warunków przechowywania, przetwarzania oraz transportu. Zanieczyszczenia podzielić można na biologiczne, fizyczne i chemiczne.

   Zanieczyszczenia chemiczne podzielić można na środowiskowe, oraz technologiczne. Zanieczyszczenia środowiskowe to min. pestycydy, nawozy, metale ciężkie, polichlorofenyle oraz wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA). Wśród technologicznych zanieczyszczeń chemicznych można wyróżnić środki czystości, leki weterynaryjne oraz inne substancje, powstające wtórnie. O dopuszczalnym poziome występowania zanieczyszczeń chemicznych w żywności informuje "Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 kwietnia 2004 roku w sprawie maksymalnych poziomów zanieczyszczeń chemicznych i biologicznych, które mogą znajdować się w żywności, składnikach żywności, dozwolonych substancjach dodatkowych, substancjach pomagających w przetwarzaniu albo na powierzchni żywności". Dlaczego więc chemiczne zanieczyszczenia żywności są tak groźne dla naszego zdrowia?





Metale ciężkie

   Do zanieczyszczeń chemicznych żywności należą przede wszystkim metale ciężkie. Mogą pochodzić one ze skażonego środowiska, opakowań czy maszyn przemysłowych. Ze względu na duże rozpowszechnienie oraz wysoką toksyczność szczególną uwagę zwraca się na zanieczyszczenia żywności ołowiem, kadmem, rtęcią i arsenem. Pierwiastki te akumulują się w organizmie człowieka i wykazują działanie toksyczne oraz  zaburzają wiele funkcji fizjologicznych.


Ołów

   Źródłem zanieczyszczenia ołowiem jest działalność hut ołowiu, zakładów produkujących kable, druty, baterie ołowiowe i akumulatory oraz przemysł transportowy i chemiczny (produkcja farb, środków wybuchowych). występuje największe stężenie ołowiu w roślinach takich jak ziemniaki, zboża i owoce. Ołów może gromadzić się w sercu, wątrobie, nerkach, skórze i mięśniach, oraz kościach.

   Ołów może wywoływać szereg niekorzystnych i niebezpiecznych skutków dla zdrowia takich jak zaburzenia funkcji układu krążenia, niewydolność nerek, zaburzenia czynności krwiotwórczej (niedokrwistość, leukopenia), zaburzenia neurologiczne (neuropatia ołowiowa), zaburzenia płodności. Wykazuje także działanie mutagenne i teratogenne.


Rtęć

   Głównym źródłem zanieczyszczenia żywności tym metalem ciężkim jest spalanie produktów węgla i ropy naftowej oraz produkcja farb, lakierów, katalizatorów i środków konserwujących. W zależności od formy chemicznej w jakiej występują, związki rtęci różnią się poziomem i właściwościami toksycznymi. Największą toksyczność wykazuje organiczna forma rtęci - metylortęć (MeHg). Najwyższe jej stężenie stwierdzono w rybach i owocach morza.

   Rtęć może wykazywać negatywne działanie na organizm człowieka, takie jak zaburzenia funkcjonowania układu nerwowego, układu krążenia, zaburzenia pracy nerek, zaburzenia płodności oraz działanie teratogenne.


Kadm

   Zanieczyszczenia żywności kadmem są skutkiem działalności produkcji przemysłowych (baterie niklowo-kadmowe, akumulatory, opony, barwniki) oraz stosowania nawozów fosforowych. Kadm gromadzi się głównie w nerkach i wątrobie. Pierwiastek ten został zakwalifikowany przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem (IARC - International Agency for reasearch on cancer) do 1 grupy związków kancerogennych.

   Kadm wykazuje działanie toksyczne nawet w małych dawkach, powoduje zaburzenia metabolizmu węglowodanów, uszkadza nerki, wątrobę, układ kostny, prowadzi do zaburzeń, wykazuje działanie teratogenne oraz działanie kancerogenne. Wolne jony kadmu mogą utrudniać metabolizm miedzi, cynku, żelaza, magnezu i wapnia oraz selenu, przez co prowadzą do zmian czynnościowych i morfologicznych narządów (min. osteomalacja, osteoporoza, niedokrwistość).



Pestycydy

   Pestycydy to związki, które są szeroko stosowane celem walki ze szkodnikami oraz chorobami roślin. Nieprzestrzeganie zasad stosowania pestycydów w uprawie roślin może skutkować zatruciami zarówno bezpośrednimi, jak i w momencie spożycia zanieczyszczonej nimi żywności.

   Pestycydy mogą kumulować się w organizmie i powodować zatrucia przewlekłe, trwałe uszkodzenia układu nerwowego oraz narządów wewnętrznych. Mają wpływ na powstawanie procesów nowotworowych przez zmianę ekspresji genów. Mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia nowotworów prostaty, jąder i nerek, szyjki macicy, wątroby, płuc.

   W okresie płodowym pestycydy mogą mieć negatywny wpływ na rozwój układu nerwowego i mózgu płodu. Zaburzać mogą również pracę układu odpornościowego oraz hormonalnego. Kontakt z pestycydami w okresie płodowym niesie powikłania w okresie dorosłości.

   Pestycydy mogą wpływać negatywnie na działanie układu nerwowego. U osób stale narażonych na działanie pestycydów (pracowników rolnych, ogrodników, rolników, hodowców) zauważa się charakterystyczne objawy choroby Parkinsona, czyli choroby neurodegeneracyjnej. Zauważa się również wzrost odsetka bezpłodności oraz większej zachorowalności na cukrzycę i zaburzenia hormonalne.



Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne WWA

   Związki te mogą przenikać do żywności z powietrza, wody i gleby. Mogą też powstawać w niektórych procesach przetwórstwa żywności np. grillowanie, czy smażenie mięsa. Wyróżnić tu można piren, antracen, fenantren, benzo-a-piren. Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne wykazują działanie mutagenne, kancerogenne. Stwarzają również ryzyko przedwczesnych porodów, zaburzeń w rozwoju płodu mogąc negatywnie oddziaływać na układ nerwowy i hormonalny.



Antybiotyki i hormony

   Antybiotyki i hormony są pozostałościami stosowanych w weterynaryjnej medycynie licznych leków oraz substancji stosowanych w hodowli np. do tuczu drobiu. Substancje te znajdować się mogą w mięsie, mleku oraz jajach. Mogą wywoływać uczulenia oraz odczyny alergiczne. Dlatego też w leczeniu zwierząt hodowlanych ważne jest utrzymywanie prawidłowego okresu karencji, między czasem stosowania leków i antybiotyków a pozyskaniem mięsa, jaj, mleka.




Oceń artykuł:

Średnia ocena: 4.50 Ocen: 2

SONDA


Jaki jest Twój ulubiony rodzaj mięsa?


Archiwum sond »

NOWOŚCI PRODUKTOWE

Soki w technologii HPP Soki w technologii HPP

Producent: Victoria Cymes


Producent świeżych soków - firma Victoria Cymes jako pierwsza na polskim rynku wprowadziła technologię HPP (High Pressure Processing) do utrwalania soków tłoczonych na zimno. Soki utrwalane w tej technologi

WIĘCEJ



NOWOŚCI PRODUKTOWE

NOWOŚCI WYDAWNICZE

Tłuszcz leczy, cukier zabija Tłuszcz leczy, cukier zabija

Bruce Fife

Wydawnictwo: Vital


Zastąpienie tłuszczu w diecie rafinowanymi węglowodanami w ciągu ostatnich 40 lat doprowadziło do dramatycznego pogorszenia zdrowia całego społeczeństwa. Najpopularniejszy autor propagujący

WIĘCEJ



NOWOŚCI WYDAWNICZE